Британската влада и компанијата „Ролс-Ројс“ постигнаа рамковен договор за програма вредна 2,5 милијарди фунти, односно околу 2,9 милијарди евра, чија цел е развој на нова генерација авионски мотори.
Програмата е планирана за период од 10 години и треба да овозможи развој на поефикасни мотори со помала емисија на штетни гасови. Технологијата ќе биде наменета за идните патнички авиони со еден ред седишта, но и за примена во военото воздухопловство.
Договорот отвора можност британскиот производител повторно да се вклучи во сегментот на мотори за теснотрупни патнички авиони, каде што во моментов доминираат неколку големи производители.
Според проценките на британската влада, програмата до крајот на 2029 година треба да поддржи околу 3.300 работни места.
Амбициите се многу поголеми на долг рок. Владата проценува дека успешното враќање на „Ролс-Ројс“ на пазарот на мотори за идните теснотрупни авиони би можело да донесе дополнителни 120 милијарди фунти за британската економија во текот на програмата. Се очекува и отворање десетици илјади нови работни места во наредните децении.
На овој пазар, кој ги опфаќа авионите како „Ербас А320“ и „Боинг 737“, главни конкуренти се CFM International, заедничка компанија на GE Aerospace и Safran, како и американскиот производител Pratt & Whitney.
„Ролс-Ројс“ веќе ја разви технологијата UltraFan, која компанијата планира да ја искористи во развојот на новите мотори. Целта е да се подобри ефикасноста и да се намали потрошувачката на гориво кај идните генерации авиони.
Се очекува новите модели на авиони да влезат во комерцијална употреба во средината или во втората половина на 2030-тите години.
Извршниот директор на компанијата, Туфан Ергинбилгиќ, го оцени договорот како значаен момент за британската воздухопловна индустрија, со потенцијал за долгорочен раст, развој на напредното производство и зајакнување на домашната мрежа на добавувачи.
Сепак, предвидената финансиска поддршка сè уште не е конечна. Нејзиното доделување ќе зависи од договорот за условите, проценката на исплатливоста, расположливите средства и потребните регулаторни одобренија.
Тоа значи дека рамковниот договор претставува важен чекор кон реализација на проектот, но не и конечна одлука за исплата на целата предвидена сума.
