Германскиот канцелар Фридрих Мерц се залага за промена на законската регулатива за работното време, со која би се овозможило вработените да работат повеќе од осум часа дневно. Предлогот отвори сериозна дебата меѓу владата, работодавачите и синдикатите, а несогласувањата во владејачката коалиција засега го блокираат неговото спроведување.
Мерц ја оцени реформата како одамна потребна, посочувајќи дека подолгото работно време не мора да значи и поголема експлоатација на работниците. Како пример го наведе производствен погон во кој вработените работат по 12 часа дневно, три дена во неделата. Според неговото сведоштво, работниците сметале дека ваквиот распоред им овозможува повеќе слободно време во континуитет.
Сепак, зад идејата за пофлексибилен распоред се отвора прашањето колку дополнителното работно време би влијаело врз здравјето и безбедноста на вработените.
Промена на правилата што важат повеќе од еден век
Германија во моментов има законска рамка според која редовното работно време е ограничено на осум часа дневно. Работниот ден може да трае најмногу десет часа, но само доколку во просек, во период од шест месеци, се задржи осумчасовното дневно работно време.
Дополнително, меѓу два работни дена мора да има најмалку 11 часа одмор.
Намерата на владата е дневното ограничување да се замени со неделно пресметување на работните часови. Тоа би им овозможило на компаниите поинаку да ги организираат смените, вклучително и со работни денови подолги од досегашните законски граници.
Анализа на фондацијата „Ханс Беклер“ покажува дека со ваква промена, во комбинација со задолжителниот одмор и паузите, работниот ден би можел да достигне 12 часа и 15 минути.
Работодавачите и синдикатите со спротивставени ставови
Предлогот наиде на различни реакции. Работодавачите сметаат дека првичната верзија на реформата е премногу ограничувачка, бидејќи можноста за подолго работно време би зависела од колективните договори меѓу компаниите и синдикатите.
Според нив, таквото решение би ги исклучило голем дел од вработените, бидејќи колективните договори во Германија опфаќаат приближно половина од работната сила.
Синдикатите, пак, се противат на олабавување на постојните правила. Тие предупредуваат дека промената може да им даде поголема контрола на работодавачите врз времето на вработените и да ја наруши рамнотежата меѓу професионалниот и приватниот живот.
Особена загриженост предизвикуваат последиците од продолженото работно време. Според истражување на фондацијата „Ханс Беклер“, ризикот од несреќа на работното место или при враќање дома по 12 часа работа е двојно поголем отколку по осумчасовна смена. Во анкета на нејзиниот институт, речиси три четвртини од испитаниците изразиле страв од негативните последици на работните денови подолги од десет часа.
Реформата засега без политички договор
Иако Министерството за труд уште во јуни подготвило предлог со кој осумчасовниот работен ден би останал основно правило, а подолгите смени би биле дозволени под посебни услови, документот сè уште не добил зелено светло од владата.
Една од предвидените мерки е неделното ограничување од најмногу 48 часа во годишен просек, како и воведување задолжителна електронска евиденција на работното време.
Дополнителна неизвесност создава и промената на раководството во Министерството за труд. По заминувањето на Бербел Бас, функцијата ја презеде Александар Швајцер, кој сè уште не го објавил конечниот став за предложените измени.
Во меѓувреме, на дневен ред останува и пензиската реформа, која е еден од приоритетите на новиот министер.
Додека политичките партии не постигнат договор, во Германија продолжуваат да важат сегашните правила за работното време.
