Речиси 150 фабрики за производство на облека во Бангладеш се затворени поради масовниот штрајк на текстилните работници, кои бараат зголемување на минималната плата поради растечките трошоци за живот.
Најголем број погони се затворени во клучните индустриски центри Савар, Ашулија и Газипур. Протестите ескалираа во неделата наутро, кога работниците се собраа на автопатот Дака-Тангail во Газипур и го блокираа сообраќајот околу еден час, по што интервенираше полицијата.
Работниците бараат минималната месечна плата да се зголеми на 30.000 таки, односно околу 427 конвертибилни марки. Сегашната минимална плата изнесува 12.500 таки, или околу 178 марки, сума за која работниците велат дека не е доволна за покривање на основните животни потреби.
Од друга страна, одредба од законот за работни односи во Бангладеш, позната како „Нема работа, нема плата“, им овозможува на сопствениците да ја прекинат производството и да не исплаќаат надомест за периодот во кој работата е нарушена.
Здружението на производители и извозници на облека во Бангладеш (BGMEA) и здружението на производители и извозници на плетена облека (BKMEA) побараа итна заштита на фабриките.
Претседателот на BGMEA, Махмуд Хасан Кан, најави дека фабриките кои поради немирите не можат да продолжат со производството ќе останат затворени на неопределено време, почнувајќи од следниот ден, согласно законот за работни односи.
Синдикалните претставници, пак, предупредуваат дека работниците го носат товарот на кризата за да се одржат ниските производствени трошоци и конкурентните цени на западните пазари.
Потпретседателката на Синдикалниот центар на текстилните работници, Џоли Талукдер, изјави за Би-Би-Си дека работниците со години ги поднесуваат последиците од кризата, додека сопствениците на фабриките и глобалните модни брендови остваруваат профит.
„Тие бараат плата со која ќе можат да преживеат. Како некој совесно може да се спротивстави на такво основно човечко барање?“, праша Талукдер.
Текстилната индустрија е еден од главните столбови на економијата на Бангладеш. Секоја година носи речиси 40 милијарди долари од извозот, што претставува околу 10 проценти од бруто-домашниот производ на земјата.
Во секторот работат околу четири милиони луѓе, кои произведуваат облека за некои од најголемите светски модни брендови, меѓу кои „Зара“, „Х&М“ и „Примарк“.
Бангладеш е вториот најголем светски извозник на готова облека, веднаш зад Кина. Поради тоа, постои загриженост дека подолготрајниот прекин на производството би можел сериозно да ги наруши синџирите на снабдување на меѓународните модни компании.
Владата на Бангладеш на 1 ноември формираше посебна комисија за минималната плата, која треба до крајот на месецот да ги финализира препораките за новата структура на платите. Се очекува ревидираните плати да стапат во сила на 1 декември.
