Mercedes-Benz наводно интерно му се заканил на работничкиот совет со затворање на една од фабриките во Германија. Во позадина е спорот околу трошоците за работна сила и работното време. Во фабриката во Унгарија платата за работниците чини околу 15 евра на час, додека во Германија трошокот е околу 49 евра.
Информацијата ја објави германскиот деловен неделник WirtschaftsWoche, повикувајќи се на повеќе извори од компанијата.
Наводно, еден од членовите на управата им рекол на претставниците на работниците дека, доколку не помогнат значително да се намалат трошоците за работна сила во Германија, Mercedes би можел да изгради нова фабрика во Источна Европа. Во тој случај една од германските производствени локации би станала непотребна.
Засега не е познато која фабрика би можела да биде погодена. Ниту управата ниту надзорниот одбор немаат донесено одлука.
Mercedes досега се сметаше за еден од постабилните германски производители на автомобили. Но, најновите информации покажуваат дека и оваа компанија сè повеќе ги притиска своите фабрики во Германија да ги намалат трошоците и да станат пофлексибилни.
Главното прашање е дали Mercedes и понатаму ќе инвестира во Германија или новите производствени капацитети ќе ги гради во земји со пониски трошоци. За работниците тоа претставува закана, додека за управата е средство за притисок во преговорите со претставниците на вработените.
Спорот произлегува од барањето на управата вработените да работат пет часа повеќе неделно без дополнителен надомест. Тоа би значело подолго работно време за иста месечна плата, односно практично намалување на платата по работен час.
Се преиспитуваат и другите елементи од примањата на вработените. Божиќните бонуси и регресот би можеле да бидат намалени, а една посебна исплата веќе била одложена. Учеството на вработените во добивката, исто така, би можело да биде намалено или привремено суспендирано.
Работничките совети засега ги одбиваат овие планови. Извори од компанијата наводните закани ги критикувале како „уцена“ и „екстремна закана“.
Mercedes одбил да ги коментира информациите, наведувајќи дека по правило не коментира тековни преговори. Компанијата не ги демантирала наводите.
Mercedes веќе има голема фабрика во Кечкемет, Унгарија. Компанијата неодамна го удвои нејзиниот капацитет, кој сега може да достигне до 400.000 возила годишно. Фабриката вработува повеќе од 5.000 луѓе, а трошокот за работен час е околу 15,60 евра, во споредба со 49,50 евра во Германија.
Во Кечкемет моментално се произведуваат моделите GLB и електричниот C-Class, а наскоро треба да започне и производството на помала верзија на G-Class.
Според Mercedes, таканаречените фабрички трошоци во Унгарија се околу 70 отсто пониски отколку во Германија. Во нив влегуваат трошоците за работна сила, енергија, инфраструктура, логистика и одржување.
Управата смета дека германските фабрики се прескапи. Уште во јуни, раководството на Mercedes им испратило писмо на вработените во кое наведува дека капацитетот на германските фабрики е „значително над побарувачката“.
Во писмото било наведено и дека стапката на отсуства поради боледување во одредени случаи е повеќекратно повисока од меѓународните стандарди, додека бројот на работни денови годишно е помал.
Според управата, Mercedes во Германија вработува повеќе луѓе по произведено возило од кој било друг производител.
Целта на управата е да се намали трошокот за работна сила по работен час во развојот, продажбата, администрацијата и производството. Еден од директните предлози е вработените „да работат повеќе за иста плата во сите области“.
Mercedes не е единствениот производител што се соочува со вакви проблеми. Германската автомобилска индустрија е под притисок поради високите трошоци, послабата побарувачка, растечката конкуренција од Кина и скапите инвестиции во електрични автомобили, софтвер и нови платформи.
На тој начин германските фабрики се соочуваат со сериозен тест. Децении наназад високите плати и силното учество на работниците во одлучувањето беа дел од германскиот индустриски модел. Сега автомобилските компании сè поотворено го преиспитуваат прашањето дали тој модел може да остане конкурентен во услови на глобален пазар.
