Франција за неколку месеци изгубила 1,6 милијарди евра: Како измамниците заработувале и по 600.000 евра дневно

Една од најголемите финансиски измами во европската историја се случила во Франција пред повеќе од 15 години, кога група измамници успеала да извлече околу 1,6 милијарди евра од државниот буџет. Не станувало збор за кражба на пари од банки или фалсификување банкноти, туку за злоупотреба на системот за тргување со дозволи за емисија на јаглерод диоксид (CO2).

Аферата, која француските медиуми ја нарекоа „измама на векот“, се одвивала од крајот на 2008 до јуни 2009 година. Според проценките на францускиот Ревизорски суд, државата претрпела штета од 1,6 милијарди евра, додека Европол проценил дека загубите на ниво на Европската Унија достигнале околу пет милијарди евра.

Како функционирал системот со CO2-квоти?

Европската Унија вовела систем со кој големите индустриски капацитети и електраните добиваат или купуваат дозволи за испуштање одредена количина јаглерод диоксид. Компаниите што загадуваат помалку од дозволеното можат да ги продадат неискористените дозволи, додека оние што ги надминуваат границите мора да купуваат дополнителни квоти.

Така, дозволите станале финансиски инструмент со кој се тргувало на пазарот, слично како со акции. Токму овој систем станал основа за организирана даночна измама.

Како измамниците ја искористиле даночната дупка?

Клучот бил во данокот на додадена вредност (ДДВ). Во тој период, во Франција тргувањето со CO2-квоти било оптоварено со ДДВ од 19,6 проценти, додека при купување од друга земја членка на ЕУ не се плаќал ДДВ на истиот начин.

Измамниците ја користеле оваа разлика за да создадат лажни трансакции. Прво основале компании во Франција, често со формални директори кои служеле само како покритие. Преку тие компании купувале CO2-квоти од други земји во ЕУ без да платат ДДВ, а потоа ги препродавале во Франција со пресметан данок.

На пример, ако купеле квоти за еден милион евра, при нивната препродажба со ДДВ од 19,6 проценти наплаќале дополнителни 196.000 евра. Наместо да ги уплатат овие пари во државната каса, ги префрлале на сметки во странство, а компанијата потоа исчезнувала или прогласувала банкрот.

Истите дозволи повторно влегувале во трговскиот циклус, со што измамата се повторувала повеќе пати. Овој модел е познат како „карусел измама“.

Според судските документи цитирани од Асошиејтед прес, во еден од случаите државата била оштетена за 283 милиони евра во период од седум месеци, при што биле реализирани трансакции со квоти во вкупна вредност од 1,45 милијарди евра.

Штетата достигнала милијарди евра

Измамата траела до јуни 2009 година, кога Франција го променила даночниот режим за тргување со CO2-квоти и го отстранила ДДВ како можност за злоупотреба. Потоа слични шеми биле префрлени и во други европски земји.

Еден од главните актери во аферата, Сирил Аструк, во интервју за францускиот весник „Ле Монд“ изјавил дека во најинтензивниот период заработувал повеќе од 600.000 евра дневно. Според медиумските извештаи, украдените средства никогаш не биле целосно вратени.

Кој одговарал за измамата?

Во случајот биле вклучени околу 50 француски државјани, кои најчесто работеле во помали организирани групи. Поради обемот на аферата, судските постапки се воделе одделно во повеќе предмети.

Арно Мимран бил осуден на осум години затвор и парична казна од еден милион евра. Сирил Аструк бил осуден во отсуство на девет години затвор, а по жалбената постапка казната му била зголемена на десет години. Тој останал во бегство и бил баран од Интерпол.

Турската банка „Гаранти банка“ била казнета со осум милиони евра поради нејзината улога во перењето пари. Еден од познатите учесници во аферата, Марко Мули, подоцна повторно се соочил со судска постапка, овојпат поврзана со слична карусел-измама со мобилни телефони.

Како денес се спречуваат ваквите измами?

По откривањето на случајот, даночните правила во ризичните сектори биле променети. Во одредени трансакции се применува механизмот на обратна даночна обврска, при што купувачот го пријавува и го пресметува ДДВ наместо продавачот.

На тој начин се спречува компаниите да наплатуваат данок од купувачите, а потоа да исчезнуваат без да го уплатат во државниот буџет. Овој механизам се применува и во трговијата со одредени електронски производи, како мобилни телефони и лаптопи.

Поврзани вести

Останете поврзани
36,851фановикако
12,358следбенициследете
Последни написи