По нападите со беспилотни летала врз клучниот нафтовод Исток-Запад, Саудиска Арабија ги прекина дел од испораките на сурова нафта кон европските купувачи.
Ненадејниот прекин на снабдувањето предизвика нов бран нестабилност на глобалниот пазар, а водечките европски енергетски компании се принудени во краток рок да бараат алтернативни извори на енергенси. За нападите врз инфраструктурата официјален Ријад ги обвинува ирачките паравоени групи, поради што до натамошно известување е прекинато и товарењето на нафта во пристаништето Јанбу на Црвеното Море.
За да ги одржи извозните капацитети, Саудиска Арабија сега се насочува кон таканаречени „тајни пратки“ преку ризичниот Ормутски Теснец, следејќи го моделот што веќе го применуваат Обединетите Арапски Емирати и Ирак.
Иако оваа практика овозможува пласирање меѓу седум и девет милиони барели дневно, што претставува 30 до 40 отсто од обемот пред војната, високите трошоци и неизвесноста во транспортот веднаш ги зголемија цените. Фјучерсите на нафтата „Брент“ се искачија близу 108 долари, додека референтната цена на физичкиот пазар во Европа надмина 122 долари за барел.
Прекинот на снабдувањето најсилно го погоди полскиот нафтен гигант „Орлен“, кој по 2022 година ја замени руската нафта со саудиска, со што покриваше дури 40 отсто од своите вкупни потреби.
Компанијата сега интензивно купува дополнителни количества нафта на спот-пазарот за да обезбеди непречена работа на рафинериите во Полска, Литванија и Чешка.
Набавките првенствено се насочени кон северноморските типови нафта „Грејн“, „Јохан Свердруп“ и „Јохан Кастберг“, додека понуди се испратени и за американската нафта WTI Midland и казахстанската CPC Blend. Дополнително, распишани се тендери за сурова нафта од Алжир и Гвајана.
Од „Орлен“ уверуваат дека активно управуваат со резервите и дека преработката во нивните погони засега се одвива без прекини.
Сепак, со оглед на тоа што балтичките пристаништа Гдањск и Бутингé досега дневно примаа повеќе од 220.000 барели саудиска нафта, пренасочувањето на синџирите на снабдување останува еден од најголемите логистички и финансиски предизвици за европскиот енергетски сектор во овој момент.
