Централната банка на Холандија потврди дека повлекла 86 тони злато од трезорите во САД и Канада и ги префрлила во трезорите на Банката на Англија во Лондон. Потегот, како што е наведено, има цел да ја зголеми подготвеноста на земјата за можни големи геополитички и економски кризи.
Гувернерот на холандската централна банка, Олаф Слејпен, изјави дека не очекува златото да мора активно да се користи, но дека неговото преместување треба да ја зајакне отпорноста и подготвеноста на државата.
Од вкупно 313 тони злато што Холандија ги чувала во САД и Канада, 86 тони се преместени во Лондон, со цел резервите да бидат полесно достапни доколку во вонредни околности биде потребно брзо тргување.
Потегот на Холандија не е изолиран случај. Сличен тренд се забележува и кај други европски централни банки, во услови на зголемени трговски и воени тензии во светот.
Франција претходно ги повлече своите златни резерви од САД и ги врати во земјата. Германија, пак, во повеќегодишен процес префрли повеќе од 216 тони злато во Франкфурт – 111 тони од Њујорк и 105 тони од Париз.
Аналитичари на инвестициската банка Goldman Sachs потсетуваат дека слична стратегија постоела и за време на Студената војна, кога европските банки го преместувале златото во Њујорк поради безбедносни причини. Денес, според нив, трендот се движи во спротивна насока или кон финансиски центри кои нудат поголема флексибилност.
Лондон е еден од најважните светски центри за трговија со злато, а Банката на Англија е меѓу најголемите чувари на златни резерви во светот.
Во нејзините трезори во центарот на Лондон се наоѓаат околу 400.000 златни прачки, со вкупна вредност од повеќе од 200 милијарди фунти.
Според Светскиот совет за злато, геополитичките тензии не се единствената причина поради која централните банки ги прераспределуваат резервите. На одлуките влијаат и инфлацијата, каматните стапки, но и ликвидноста – односно можноста златото брзо да се продаде или замени.
Преместувањето на големи количини злато не секогаш значи и физички транспорт преку Атлантикот.
Во случајот со Холандија, 59 тони злато биле продадени во Њујорк, а истовремено била купена еднаква количина во Лондон. На тој начин била избегната потребата златото физички да се транспортира преку океанот.
Повеќе од 27 тони, сепак, биле физички пренесени од САД и Канада во холандскиот град Зајст, по што слична количина била транспортирана од Зајст до Лондон.
Компаниите специјализирани за меѓународен транспорт на благородни метали известуваат за зголемена побарувачка од централните банки. Операциите се спроведуваат со највисоки безбедносни мерки поради ризикот од кражба.
Паралелно со прераспределбата на резервите, расте и глобалната побарувачка за злато од страна на централните банки.
Во последните четири години централните банки во просек купуваат околу 1.000 тони злато годишно, што е двојно повеќе од десетгодишниот просек од околу 500 тони.
Златото во изминатиот период достигна историски високи цени, при што во еден момент надмина 5.000 долари за тројна унца.
Аналитичарите на Goldman Sachs проценуваат дека цената би можела да остане на исклучително високо ниво и до крајот на 2026 година да достигне околу 4.900 долари за тројна унца.
Во услови на висока инфлација, нестабилни каматни стапки и геополитички конфликти, централните банки продолжуваат да го користат златото како дел од стратегијата за диверзификација и заштита на своите резерви.
