Изутринава Венецуела беше погодена од серија експлозии и воздушни операции, што Каракас ги оквалификува како воени напади од Соединетите Американски Држави врз цивилни и воени објекти на територијата на земјата. Овие настани уште повеќе ги продлабочија тензиите меѓу двете земји, кои веќе со месеци се во тензична фаза поради политички и економски притисоци.
Иако САД официјално ги оправдуваат своите акции со целите да се спречат наркокартели и трговија со дрога, многу аналитичари и политички лидери, вклучително и венецуелскиот претседател, тврдат дека вистинскиот мотив зад овие акции е контрола над природните ресурси на Венецуела.
Венецуела поседува едни од најголемите резерви на нафта во светот, проценети на околу 303 милијарди барели, плус значајни количества гас, злато и други минерали — што ја прави земјата еден од најбогатите природни благодетни простори на западната хемисфера.
Од економски аспект, не е необично за моќни држави да ги видат овие ресурси како стратешки капитал. Контролата над нафтата и другите минерални богатства значи моќ да се регулираат глобалните енергетски пазари, да се осигура енергетска безбедност, но и да се оствари геополитичка доминација. Во контекст на Венецуела, ова има неколку важни импликации:
- Економски профит и енергетска сигурност: Нафтата е една од највредните економски стоки на светот. Држави со голем пристап до евтина и богата нафта можат да ја намалат зависноста од увоз и да влијаат на глобалните цени.
- Политички притисок и санкции: Соединетите Држави веќе неколку месеци спроведуваат економски санкции, блокади на танкери и запленување на нафтени пловила, што значително ја ослабнува способноста на Венецуела да извезува нафта.
- Спречување на инвестиции од конкурентите: Контролирањето на венецуелските ресурси би значело и ограничување на влијанието на други глобални актери како Кина и Русија, кои во последниве години ја зголемија својата економска и воена соработка со Каракас.
За Венецуела, економските последици од оваа конфронтација се огромни: веќе слабата економија, која страда од хиперинфлација и ограничен извоз, е дополнително оштетена од блокади и намален пристап до меѓународните пазари. Заради тоа, многумина гледаат на сегашниот конфликт не само како воена конфронтација, туку како борба за контрола на ресурси — особено енергенти и минерални богатства — кои имаат клучна улога во глобалната економија.
